Verslag jaarlijkse busreis op 21 augustus 2018

Met maar liefst 175 personen, verdeeld over drie bussen, waarvan één dubbeldekker (“Wie wil er bovenin zitten?”) vertrokken we rond acht uur vanaf Torentjeshoef. Sabeh was onze gastgever en busmaatschappij en haar chauffeurs hebben weer eens gedemonstreerd wat gastvrijheid en “welbespraaktheid” betekenen. “Onze” Hans heeft menig leuk verhaal verteld. Eén van zijn weetjes bijvoorbeeld: de lantaarnpalen langs de A2 zuidelijk van Eindhoven buigen voorover omdat dat de weggebruiker het gevoel van geborgenheid geeft! En de ’s avonds oplichtende tekens op één van de viaducten langs diezelfde weg moeten de hersenspinsels van een rat verbeelden!

 

In Thorn, -het witte stadje-, hebben we koffie gedronken en Limburgse vlaai gegeten. De stemming zat er goed in: er werd gekeuveld, overlegd, geouwmeut en zo meer. Een uitleg van de veelal weinige, kleine ramen in de huizen in Thorn: omdat de bezettende Fransen in 1794 hun belasting hieven op grond van de oppervlakte van de ramen, metselden vele arme bewoners hun pas verworven huizen en ramen (gedeeltelijk) dicht en bespaarden zo veel geld. Teneinde de bouwsporen te verbergen werden de huizen daarna ook nog wit gekalkt.

 

In Tongeren hebben wij in liefst zeven groepen (met ieder een gids) een interessante rondleiding gehad in het centrum van de stad. Onze gids vertelde dat kalksteen en vuursteen de belangrijkste grondstoffen vormden voor de bouw van de gotische Onze-Lieve-Vrouwebasiliek en van de eerste Romeinse stadswallen die vanaf de tweede eeuw na Christus gebouwd werden. Deze wallen hadden een lengte van liefst ruim 4,5 kilometer. Grote delen hiervan zijn nog steeds te zien maar de verdedigingsgrachten zijn er helaas niet meer!

Op de Grote Markt zagen we het imposante beeld van Ambiorix, de Gallische koning die zich verzette tegen de bezettende Romeinse legers van Caesar. Deze held werd in 2005 verkozen tot de 4e Grootste Belg en leeft nog steeds voort in de boeken van Asterix en Suske en Wiske. En hoewel Tongeren niet erg groot is en er veel verdwenen is van het verleden is het geheel een bezoek meer dan waard.

Na een (late) lekkere lunch in een voormalige boerderij togen onze drie bussen (met weer voortreffelijke gidsen) op pad in het grotere gebied rondom Tongeren: de Haspengouw. 

Een typisch gebied voor een wandel- of fietsvakantie met zijn mooie golvende heuvels (het hoogteverschil in de agglomeratie is wel zo’n 50 meter), prachtige landhuizen en kleine kasteeltjes, vrolijk ogende dorpskernen en bloeiende fruitbomen. Er zijn ook resten van een Romeins aquaduct en van tumuli (= grafheuvels) te zien in het gebied.

 

Op de weg terug naar Berkel-Enschot hadden we in dezelfde uitspanning als ’s morgens, Aod Thoear (= Oud Thorn), een voortreffelijk driegangen diner. Voorzitter Jan Panhuijzen sprak ons na de maaltijd toe en vatte deze mooie dag voor ons samen in gloedvolle bewoordingen waarin iedereen zich kon vinden.

Èn: hij zette ons aan om nu al een bijdrage te geven aan de Toer Mee-organisatie van aanstaande zondag die zich inzet voor de straatkinderen in Bolivia (de opbrengst bleek later maar liefst € 233,77 te zijn!).

 

Tegen half tien waren we vermoeid maar zeer tevreden weer thuis.

 

Frank Smarius

Terug naar de startpagina